Przewodnik po Nowym Mieście nad Pilicą w opracowaniu z 1965r.
Przewodnik po Nowym Mieście nad Pilicą w opracowaniu z 1965r.
Miasto w powiecie rawsko-mazowieckim, woj. łódzkim, liczące ok. 5000 mieszkańców, położone malowniczo na skraju nadpilickiej skarpy poprzecinanej wąwozami i jarami, w odległości 34 km na pd. zach. od Grójca, 135—165 m npm. Stacja PKP wąskotorowej,, tel. 5. Połączenie z Warszawą — 84 km przez Mogielnicę — 19 km, Grójec — 43 km. Przystanek PKS na pl. Wolności. Połączenia z Warszawą — 80 km przez Grójec — 36 km, z Warszawą — 96 km przez Białą Rawską — 23 km, Mszczonów — 48 km, z Rawą Mazowiecką — 35 km, z Końskimi — 51 km. Prez. MRN, pl. Wolności, tel. 28; poczta, pl. Wolności, tel. 13; MO, pl. Wolności,, tel. 07; szpital rejonowy, ul. Tomaszowska, tel. 55; ośrodek zdrowia, pl. Wolności, tel. 45; apteka, pl. Wolności; stacja benz., ul. Szeroka, tel. 54; Oddział PTTK, ul. Warszawska 1; stanica wodna PTTK, tel. 111 (czynna 1. IV — 1. X, na miejscu wypożyczalnia kajaków, parking); schronisko szkolne w szkole podstawowej, tel. 12, czynne w VII i VIII miesiącu, 30 miejsc; gospoda, ul. 15 grudnia 48.
Nowe Miasto wyrosło z bardzo starych wsi Góry i Pobiednej, jednych z najstarszych osiedli nad Pilicą. W XIV w. przebiegał tędy szlak handlowy łączący Toruń przez Rawę Mazowiecką, Radom ze Lwowem. Wieś Pobiedna, miejsce targów, otrzymała w 1400 r. prawa miejskie. Z biegiem lat Pobiedna utraciła swoje znaczenie i stała się ponownie wsią. W 1473 r. jako miasto występuje już Nowe Miasto. Właściciele miasta przybrali sobie w tym czasie nazwisko Nowomiejskich.
W 1666 r. pod Nowym Miastem stanęły wojska króla Jana Kazimierza i wojska rokoszu Jerzego Lubomirskiego, który poddał się tu i ukorzył przed królem.
W 1 poł. XVIII w. właścicielem miasta był chorąży piotrkowski Florian Łubieński. Wyjednał on w 1744 r. od króla Augusta III Sasa przywileje na 6 nowych jarmarków. Wkrótce miasto stało się własnością wojewody rawskiego Kazimierza Granowskiego. Wskutek koligacji w 1775 r. miasto przeszło w ręce rodziny Świdzińskich ze Świdna.
Nowe Miasto, niszczone pożarami, nie posiadające żadnych manufaktur, liczące na przełomie XVIII/XIX wieku zaledwie ok. 1000 mieszkańców, nie miało możliwości rozwoju. W siedemdziesiątych latach ubiegłego wieku zdobyło znaczny rozgłos dzięki założeniu tu przez dr Jana Bielińskiego zakładu wodoleczniczego. Zakład, położony na nasłonecznionych stokach, posiadający wyborną wodę czerpaną z licznych źródeł wytryskujących ze skarpy, gromadził wielu kuracjuszy. Stosowano tu m. in. ciepłe i zimne kąpiele, gimnastykę, leczenie wodami mineralnymi i wstrząsami elektrycznymi. W zakładzie tym przebywali malarze, m. in. Michał Andriolli, liczni literaci i poeci, m. in. Eliza Orzeszkowa i Narcyza Żmichowska. (Zakład zajmował część dawnego folwarku ojca Narcyzy, Jana Żmichowskiego.) Zakład uległ w czasie pierwszej wojny światowej zniszczeniu. U podnóża skarpy biegnie ulica nosząca imię dra Bielińskiego. Na froncie domu oznaczonego nr 28, będącego dawniej głównym budynkiem zakładu, widnieje tablica poświęcona pamięci zasłużonego lekarza. Miasto uległo poważnemu zniszczeniu w czasie obu wojen światowych.
Ważnym wydarzeniem dla miasta było uzyskanie w latach dwudziestych bieżącego wieku połączenia kolejką wąskotorową z Grójcem i Warszawą. Przyczyniło się to do ożywienia gospodarczego miasta i okolic. Do 1939 r. Nowe Miasto należało do woj. warszawskiego. Wyraźne związki ekonomiczne z regionem grójeckim i Warszawą przetrwały do dziś, pomimo zmiany przynależności administracyjnej. Obecnie Nowe Miasto pełni funkcję ośrodka usługowego dla rolniczego zaplecza, a także w pewnym stopniu rolę ośrodka wypoczynkowego dla mieszkańców Warszawy i Łodzi. Mieści się tu prewentorium przeciwgruźlicze oraz zakład dla dzieci głuchych. Miasto poważnie ucierpiało w wyniku działania huraganu, jaki w maju 1958 r. nawiedził południowe połacie Mazowsza. Szkody zostały szybko usunięte.
W ostatnich latach przybył miastu piękny szpital o 80 miejscach, szereg nowoczesnych bloków mieszkalnych, kino panoramiczne oraz letni teatr. Miejscowy przemysł reprezentują zakłady surowców zielarskich. W 1964 r. oddano do użytku nowy gmach liceum.
Do najciekawszych zabytków należy barokowy kościół i klasztor kapucynów postawiony w 2 poł. XVIII w. w gach. pierzei pl. Wolności. Kościół, zbudowany na rzucie zbliżonym do kwadratu, jest bazyliką trójnawową. Nawy boczne otwarte są do głównej arkadami. W nawie głównej sklepienie kolebkowe z lunetami, w bocznych — krzyżowe. Ołtarze późnobarokowe, a w nich cenne obrazy, głównie pędzla Franciszka Smuglewicza (1745—1807) i Szymona Czechowicza (1689—1775). Godne uwagi są także klasycystyczne epitafia, m. in, rodziny Gostomskich.
Od pd. przylega do kościoła czworoboczny klasztor. W krużgankach i refektarzu wiszą cenne portrety z XVIII i 1 poł. XIX w. przedstawiające zakonników i znakomitych mężów byłego województwa rawskiego. W bibliotece znajduje się szereg starych, zabytkowych ksiąg.
Na zach. od klasztoru kapucynów, z lewej strony drogi prowadzącej do Tomaszowa Maz., stoi w głębi póżnobarokowy p a ł a c Granowskich z 2 poł. XVIII w. Piętrowy budynek o mansardowym dachu usytuowany jest na skraju pilickiej skarpy. Ryzalit środkowy posiada ciekawe zwieńczenie o charakterze rokokowym. W czasie powstań w latach 1831 i 1863 w pałacu urządzano powstańcze lazarety. Do niedawna mieściło się w nim liceum. Pałac adaptowany będzie dla celów wczasowo-turystycznych. Otacza go stary park z pięknymi okazami lip, modrzewi, klonów, dębów, rosnących na krawędzi skarpy oraz na nadpilickich tarasach. Ze skarpy roztacza się piękny widok na rzekę i przeciwległe lasy. Dawne podworskie budynki gospodarcze użytkuje obecnie spółdzielnia produkcyjna. Specjalizuje się ona w gospodarce hodowlanej oraz w sadownictwie.
opracował Janusz Żmudziński, Warszawa 1965r.
Nowe Miasto nad Pilicą
Nowe Miasto nad Pilicą
Położone wśród przepięknych lasów, na wysokiej skarpie lewego brzegu Pilicy, liczące prawie 5 tysięcy mieszkańców Nowe Miasto jest wymarzonym wprost miejscem do wypoczynku. Każdy znajdzie tu bowiem coś dla siebie. Choć najstarsze ślady osadnictwa na tych terenach pochodzą sprzed wiek| tysięcy lat, to jak wynika z zachowanego do naszych czasów dokumentu Aktu Fundacyj¬nego; prawa miejskie uzyskało Nowe Miasto 27 grudnia 1400 r. Nadał mu je książę mazowiecki Ziemowit IV, wynagradzali w ten sposób zasługi cześnika rawskiego Prandoty. Z tego też okresu pochodzi herb miasta przedstawiający basztę i dwa miecze na czerwonym polu.
Wraz z aktem lokacyjnym Nowe Miasto uzyskało przywilej sprowadzani® wydobywanej w Wieliczce soli i sprzedawania Jej na terenie dawnego województwa rawskiego , W XVI wieku nastąpił szczególny rozkwit miasta, które zasłynęło dzięki licznym warsztatom tkackim, dobremu rzemiosłu, handlowi i rolnictwu.
Na coroczne jarmarki św, Marcina Ściągali kupcy z całej Polski. Dużym powodzeniem cieszyły się tez, odbywające się w każdą środę, lokalne targi, na które zjeżdżali mieszkańcy z regionu nadpilickiego. Swego rodzaju atrakcję turystyczną gminy stanowi tzw. Górka Zgody, na której, po okresie wyniszczających wojen szwedzkich i rokoszu księcia Jerzego Lubomirskiego, 31czerwca 1666 roku, doszło do podpisania ugody z królem Janem Kazimierzem.
Na szczycie wzgórza w latach dwudziestych naszego stulecia, na miejscu stojącej tu uprzednio, a zniszczonej w 1915 roku drewnianej kaplicy, wzniesiono murowany kościół pod wezwaniem, św. Rocha. Pod koniec XIX wieku Nowe Miasto stało się uznanym w kraju i Europie kurortem uzdrowiskowym, Leczyli się tu między Innymi tak wybitni Polacy, jak Bolesław Prus, Eliza Orzeszkowa, Henryk Sienkiewicz, Maria Konopnicka, Narcyza Żmichowska, Maria Rodziewiczówna, a koncertował sam Ignacy Paderewski Bogaci przemysłowcy, kupcy, literaci, nauczyciele i księża ściągali tu tłumnie nie tylko z Warszawy ale także z Petersburga, Londynu, Madrytu i Paryża, Do Nowego Miasta przywożono Ich specjalnymi karetami odjeżdżającymi ze Skierniewic, Warszawy i Opoczna. Rozrywki dostarczały koncerty muzyki poważnej, występy zespołów teatralnych, bale.
Magnesem przyciągającym tu tak znane osobistości był przede wszystkim, utworzony w 1873 roku, przez doktora Jana Bielińskiego, Zakład Przyrodoleczniczy jego usytuowaniu przesadził o nie tylko położenie miasta, ale przede wszystkim istnienie źródeł wody leczniczej.
Wśród kuracjuszy przeważali gruźlicy oraz osoby otyłe lub nerwowo chore, którym tutejsza woda niosła swego rodzaju ukojenie.
W okresie swej świetności zakład składał się z 26 budynków, nie licząc pomieszczeń zabiegowych i kwater pensjonariuszy. Nowomiejski kurort zniszczyła I wojna światowa. W czasie II wojny światowej na terenie Nowego Miasta Istniało getto w którym przetrzymywano około 2 tysięcy Żydów, Okolice były terenem działania różnych ugrupowań partyzanckich. Po wyzwoleniu miasta 1 stycznia 1945 roku następuje Jego systematyczny rozwój.
Powstanie Nowego Miasta wiąże się z masowym ruchem kupców przez wieś Pobiedno. Przed tysiącem lat w jej pobliżu bowiem krzyżowały się dwa główne szlaki handlowe: jeden biegnący z Torunia do Lwowa, drugi – wiodący od morza na południe. Kupieckie karawany chętnie przystawały na wysokim, lesistym brzegu rzeki, by przygotować się do przeprawy, a potem nabrać sił przed dalszą podróżą, naprawić wozy i uzupełnić zapasy żywności. Z czasem, widząc że w okolicy można zrobić Interes, zaczęli się osiedlać kupcy i drobni rzemieślnicy. Tak powstało Nowe Miasto.
Najstarsze ślady osadnictwa na tych terenach pochodzą sprzed wielu tysięcy lat przed naszq erą. Potwierdzeniem tego faktu są wykopaliska archeologiczne. Część eksponatów znajduje się zresztą w tutejszym Muzeum Regionalnym. Zbiory liczące około 500 eksonatów, ułożone są w pięciu działach tematycznych: archeologicznym, etnograficznym, historycznym, numizmatycznym i pamięci narodowej.
Aż do czasów powstania listopadowego Nowe Miasto było miastem prywatnym, Początkowo jego właścicielami było rodzina Nowomiejkich, później koiejno zawiadywali nim Jan Zebrzydowski, Aleksander Sapieha i jego _ zięć Franciszek Gronowski, Kazimierz Gronowski, Ignacy Świdziński i Jan Małachowski.
Uwagę podróżnych przybywających do Nowego Miasta od strony Kielc i Radomia przyciąga, wzniesiony w 1756 roku, późnobarokowy pałac wystawiony przez rodzinę Małachowskich. Spośród wspaniałych drzew, rosnących obficie na całej skarpie Pilicy, wyłania się jego mansardowy dach, czterokolumnowy portyk i balkon z klasycystyczną balustradą.
Stosunkowo czyste wody Pilicy są doskonałym kąpieliskiem i miejscem połowu ryb. Malownicze, piaszczyste wydmy dodają okolicy swoistego uroku, a pobliskie łąki i lasy oraz malownicze sady zachęcają do pieszych wycieczek za miasto.
Wraz z biegiem Pilicy ciągnie się szlak kajakowy z Tomaszowa Mazowieckiego przez Spałę, Inowłódz, Nowe Miasto, Białobrzegi i Warkę aż do Wisty, skąd trasa wiedzie już wprost do Warszawy.
Odwiedzając Nowe Miasto nie sposób też pominąć wspaniałego, barokowego klasztoru ojców kapucynów, wzniesionego w latach 1765-86 i mieszczącego się tam muzeum Błogosławionego Ojca Honorata Koźmińskiego, którego pomnik stoi na centralnym placu miasta, tuż przed klasztorem. Warte obejrzenia sq też bogate zbiory klasztornej biblioteki, spośród których na szczególną uwagę zasługują cenne obrazy, miedzioryty i starodruki z XVII i XVIII wieku. Przez Nowe Miasto prowadzi trasa dorocznej warszawskiej pielgrzymki no Josnq Górę.
Do cennych zabytków zalicza się też kościół drewniany z 1795 roku w Łęgonicach oraz tutejszy kościół parafialny, pochodzqcy z 1856 roku. We wnętrzu świqtyni znajduje się wiele wspaniałych obrazów, a także piętnastowieczna Tronowa Reta Gostomska z lipowego drewna. Tuż obok kościoła wznosi się drewniana dzwonnica konstrukcji słupowej, wzniesiona w XIX wieku.






601-418-860,
048-667-2281
zamów kajaki na wakacje już dziś

