młyny

Sulejowski Park Krajobrazowy nad Pilicą

Sulejowski Park Krajo­brazowy nad Pilicą o pow. 16 707 ha (otuliny 39 569 ha) został utworzony w 1994 r. z siedzibą zarządu w Moszczenicy. Położony jest na Równinie Piotr­kowskiej oraz Wzgórzach Radomsz­czańskich i Opoczyńskich, a jego oś hydro­gra­ficzną tworzy Pilica wraz z J. Sulejowskim. Teren parku wznosi się w kierunku pd. i osiąga w Bąkowej Górze 282 m n.p.m. Spod pokrywy czwar­to­rzędowej miejscami odsłaniają się (Bąkowa Góra, Czantoria) utwory mezozoiczne i kredowe: łupki, iły, piaskowce, margle oraz piaski kwarcowe (zawierają ponad 90% czystego kwarcu, eksplo­atowane pod Smardze­wicami dla hut szkła). Obok leżą Groty Nagórzyckie, wyjątkowa pozostałość po wgłębnej eksplo­atacji miękkiego piaskowca.

Lasy Puszczy Pilickiej zajmują 69% pow. parku; dominują bory sosnowe, suche i świeże oraz bory mieszane, gł. sosnowo-​​dębowe, ponadto spotyka się lasy łęgowe, olsy, grądy (gł. debowo-​​grabowo-​​lipowe) i b. rzadkie dąbrowy; znaczną pow. (14%) stanowią wody. Resztę terenu zajmują grunty orne, łąki (często podmokłe), torfowiska, murawy piaskowe i nawapienne. W bogatej florze występuje szereg gat. chronionych, jak: wawrzynek wilczełyko, zimoziół północny, bluszcz, lilia złotogłów, storczyki, naparstnica zwyczajna, orlik pospolity, pełnik europejski, grzybienie białe, grążel żółty, widłaki. W awifaunie m.in.: bąk, gągoł, gęś gęgawa, kaczki, kureczka nakrapiana (kropiatka), sieweczka obrożna. rybi-​​twa biato­czelna, bocian czarny, myszołów, krogulec, błotniak stawowy, cietrzew. Z ssaków — bóbr (intro­du­kowany w 1985 r.), łoś (przechodni), wydra, łasica i jenot.

Obszary o wybitnych walorach przyrod­niczych objęto ochroną w 11 rezer­watach przyrody (Błogie, Czarny Ług, Gaik, Jaksonek, Jawora, Las Jabłoniowy, Lubiaszów, Meszcze, Twarda, Wielopole i Niebieskie Źródła) o łącznej powierzchni 624 ha oraz w postaci użytków ekolo­gicznych. Większość to rezerwaty leśne, ale np. Niebieskie Źródła są najcen­niejszym w środkowej Polsce rezerwatem krajobrazowo-​​wodnym. Koło Smardzewic znajduje się od 1934 r. Ośrodek Hodowli Żubrów o pow. 56 ha. Przebywa w nim stado około 20 żubrów z linii białowieskiej.

Najcen­niejsze obiekty o znaczeniu Nstoryczno-​​kulturowym repre­zentuje w pierwszej kolejności położony w Sulejowie — Podklasztorzu zespół opactwa cystersów (XIII — XVI w.), ponadto w Smardze­wicach kościół i klasztor z XVIII w., w Skotnikach drewniany kościół. także z XVIII w. oraz dwór (XVI-​​XVII w.), w Bąkowej Górze kościół z XV w. i dworek z XVIII w. oraz ruiny zamku w Majko­wicach z XVI w. Z zabytków techniki zachowały się w Sulejowie kamie­niołomy wapienia i dawne piece wapienne Jan” i „Wiktor’ oraz młyny wodne. We wsiach możemy podziwiać charak­te­ry­styczne budow­nictwo drewnianych domów z dekora­cyjnymi gankami (Stobnica, Błogie), a przy drogach kapliczki. Najstarsze parki dworskie powstały jako przyzamkowe w Majko­wicach i Bąkowej Górze już w XIV w., pozostałe w XVIII i XIX w. (np. w Goleszach, Zaiczkowie, Łęcznie, Dębowej Górze i Szarbsku).