piwo

Warka, miasto Kazimierza Pułaskiego

Biały pałac w Warce-Winiarach z końca XVII w., od 1967 r. Muzeum im. K. Pułaskiego.

60 km na południe od Warszawy leży Warka — miasto znane w kraju jako centrum przemysłowe przetwórstwa owocowego, związanego ściśle z sadow­nictwem uprawianym na szeroką skalę w tej okolicy, ale nie tylko. Atrakcją turystyczną Warki są Winiary — niegdyś wieś położona w pobliżu, a dziś po prostu dzielnica rozwi­ja­jącego się miasta — przycią­gające turystów pamiątkami po wielkich Polakach. Zbudowany w końcu XVII wieku, według projektu Augustyna Wincentego Locci, naczelnego architekta króla Jana III Sobie­skiego, Biały Pałac w Winiarach był w XVIII wieku własnością Józefa Pułaskiego — starosty wareckiego — ojca wielkiego generała. W 1967 roku w odrestau­rowanym pałacu powstało Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego, w którym zgromadzono wiele pamiątek po wybitnym synu Ziemi Wareckiej.

Kazimierz Pułaski, zwany „bohaterem dwóch konty­nentów”, „pierwszym party­zantem Polskiej Rzeczy­po­spolitej” urodził się w Warce w 1747 roku. Był jednym z uczestników konfe­deracji barskiej. W trzydziestym roku życia wyjechał do Ameryki, aby wziąć udział w rewolucji amery­kańskiej. Szybko awansował do stopnia generała brygady. Z daleka od Warki, tysiące kilometrów od Polski bił się o wolność — sprawę najbliższą wszystkim Polakom. 9 października 1779 roku, w czasie brawu­rowego ataku na Fort Spring Hill pod Savannah, zginął dowodząc zorga­ni­zowanym przez siebie legionem złożonym z kawalerii i piechoty. Wśród zgroma­dzonych w pałacowym muzeum dokumentów, portretów, obrazów warto zwrócić uwagę przede wszystkim na dwa obrazy olejne — „Pułaski pod Jasną Górą” pędzla znanego polskiego malarza Józefa Chełmoń­skiego i „Pułaski pod Savannah” Stanisława Batowskiego.

Drugim wybitnym Polakiem związanym z Warką był Tadeusz Kościuszko. Muzealne dokumenty potwierdzają jego pobyt w Warce podczas powstania 1794 roku. Tu, będąc naczel­nikiem powstania kościusz­kow­skiego, na wieść o zajęciu Krakowa przez Prusaków wydał swoją słynną odezwę. Zachęcał w niej do wytrwania w walce, pisząc: „Czy strata miasta jednego może kazać rozpaczać o losie Rzeczy­po­spolitej całej?”. W 1797 roku w Warce urodził się Piotr Wysocki jeden z inicjatorów, a potem bohater powstania listo­pa­dowego 1830 roku. Grób Piotra Wysockiego na miejscowym cmentarzu opatrzony jest sentencją jego życia „Wszystko dla Ojczyzny — nic dla mnie” bliską powstańcom — podcho­rążakom i ludowi warszaw­skiemu, a także wielkim generałom, którzy zaanga­żowani byli w walkę o wolność Stanów Zjedno­czonych. Pałacowe Muzeum w Warce przyjęło na siebie wielką rolę sławienia Polaków, którzy przyczynili się do podno­szenia na arenie między­na­rodowej imienia Polski. Są tu więc pamiątki po Julianie Ursynie Niemcewiczu, Helenie Modrze­jewskiej, Ignacym Paderewskim. Pałacowy park stanowi rezerwat przyrody, poprzez rzadkie odmiany drzew roztacza się widok na dolinę Pilicy, nadrzeczne łąki i niknące w oddali ciemne plamy lasów dawnej Puszczy Kozienickiej.

Stara Warka

W średnio­wieczu Warka była jedną z siedzib książąt mazowieckich. Potwier­dzenie praw miejskich pochodzi z 1321 roku, a więc prawdo­po­dobnie wcześniej od Warszawy. W XV i XVI wieku była jednym z największych ośrodków rzemieśl­niczych i handlowych na Mazowszu. Każdy dom w Warce to strzęp historii, wspomnienie ludzi znanych i zasłu­żonych dla kraju. Pod Warką w 1656 roku hetman polny koronny Stefan Czarniecki stoczył zwycięską bitwę ze Szwedami. Okolice miasta były w czasie powstania stycz­niowego 1863 r. terenem działań oddziału party­zanckiego pułkownika Władysława Kononowicza. Warka ma swoją piękną kartę z okresu II wojny światowej. Od stycznia 1943 roku działał tu oddział party­zancki im. Kononowicza, którego zadaniem było niszczenie połączenia kolejowego Warka — Radom. W czasie walk 1 Armii Wojska Polskiego na przyczółku warecko-​​magnuszewskim 23.VIII.1944 roku nad Warką po raz pierwszy stoczył walkę 1 Pułk Lotnictwa Myśliw­skiego „Warszawa”. Z Warki Armia Radziecka i Wojsko Polskie uderzyły do rozstrzy­ga­jącego boju o wyzwolenie Warszawy. Ku czci poległych 1939 – 1944 r. został wzniesiony pamiątkowy obelisk przy ul. Francisz­kańskiej w ogrodzie „saskim”.

Kamień pamiątkowy w pałacowym parku poświęcony Kazimierzowi Pułaskiemu

Warto popatrzeć na dzień dzisiejszy miasta. Warto pospa­cerować uliczkami pamię­ta­jącymi historię, ale żyjącymi dziś rytmem XX wieku. Miasto ma za sobą okres odbudowy ze zniszczeń i okres żywiołowego rozwoju. Powstały nowe domy, osiedla miesz­kaniowe, szkoły. Odbudowano zniszczone zabytki.

Dzień dzisiejszy miasta to przede wszystkim rozwój przemysłu. Obok Fabryki Obrabiarek Precy­zyjnych produ­kującej nowoczesne proro­typowe zespoły obrabiarkowe pracują tu także Zakłady Przemysłu Owocowo – Warzywnego. Z okolicznych zagłębi owocowo-​​warzywnych sprowadza się do zakładu wHnie, truskawki, jabłka, maliny i porzeczki. Przerobione na soki w zgrabnych pękatych buteleczkach wędrują potem za ocean do Stanów Zjednoczonych.

W 1975 roku powstał tu jeden z największych i najno­wo­cze­śniejszych w Polsce browarów, z którego piwo rozpro­wadzane jest po całym kraju, jak również ekspor­towane za granicę.

W mieście to, co pozostało z dawnych czasów harmo­nizuje z nowocze­snością. Obok klasy­cy­stycznego ratusza z 1821 roku prawdo­po­dobnie projektu architekta Hilarego Szpilow­skiego -— nowoczesne bloki osiedli miesz­ka­niowych: Wysockiego i Polna. Obok kościoła farnego z pierwszej połowy XIV wieku — szkoła tysiąclecia. Ponadto jest jeszcze Zespół Szkół Zawodowych im, 1 Pułku Lotnictwa Myśliw­skiego „Warszawa”, Liceum Ogólno­kształcące im. Piotra Wysockiego. W pobliżu barokowego kościoła i klasztoru Franciszkanów z XVII wieku — piękny stadion sportowy, stanica wodna i ośrodek wypoczynku świątecznego. Przy ul. Wójtowskiej — pamiątkowa tablica w miejscu, gdzie stał dom Piotra Wysockiego, obok dzielnica domków jedno­ro­dzinnych. W rejonie Warki na 8 tys. ha rozciągają się sady owocowe, które w regionie warecko-​​grójeckim dają 1⁄5 krajowej produkcji owoców. W gminie wareckiej w Nowej Wsi pracuje filia Instytutu-​​Sadowniczego ze Skier­niewic — Sadowniczy Zakład Doświad­czalny, jak również znajduje się tu nowoczesny kompleks — Zespół Szkół Ogrod­niczych. Zaledwie 3 km od centrum miasta, w Laskach pracuje Stacja Hodowli Roślin, w której wyhodowane zostały słynne zboża.

Pomnik lotnika dla uczczenia pamięci pierwszej walki jaką stoczył 23 sierpnia 1944 r. pod Warką 1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego „Warszawa".

Warka w ostatnich latach znana jest w kraju z wielu cennych inicjatyw społecznych, zdobywa laury we współ­za­wod­nictwie miast i gmin w skali ogólno­krajowej i wojewódzkiej.

Położenie Warki nad Pilicą umożliwia wypoczynek na malow­niczych brzegach rzeki. Czyste wody Pilicy — wędkowanie, lasy kozie­nickie — grzybo­branie, zagłębie owocowe — świetne wareckie wina i piwo, wiele zabytków, pomników walki i męczeństwa,’ dogodne połączenie komuni­kacyjne z Warszawą i Radomiem — wszystko to sprawia, iż Warka i okolice coraz liczniej odwiedzane są przez turystów z kraju i z zagranicy, w tym z USA.

Opublikowano Artykuł

Z kart historii: IV Ogólnopolski Spływ Kajakowy „Błękitną wstęgą Pilicy” 18 – 22 lipiec 1971

„Błękitną wstęgą Pilicy” 18 – 22 lipiec 1971

ORGANI­ZATORZY SPŁYWU

  1. Komisja Turystyki Kajakowej PTTK Okręgu Mazowieckiego
  2. Oddział PTTK w Warce
  3. Oddział PTTK w Tomaszowie Mazowieckim

KOMITET HONOROWY

  1. Adolf Cichy — v-​​przewodniczqcy KTK ZG PTTK
  2. Antoni Polański — v-​​prezes Okręgu Mazowieckiego PTTK”
  3. Stanisław Ziemlak — przewod­niczący PMRN w Sulejowie
  4. Andrzej Różycki — przewod­niczący PKKFiT w Grójcu
  5. Czesław Ogórek — przewod­niczący MKKFiT w Tomaszowie Maz.
  6. Michał Majczyna — prezes oddziału PTTK w Tomaszowie Maz.
  7. Aleksander Gajewski — prezes oddziału PTTK w Warce

KOMITET ORGANI­ZACYJNY

  1. Komandor spływu — Luks Janusz
  2. Komandor spływu — Bartkowiak Arkadiusz
  3. Sędzia główny — Buczek Andrzej
  4. Kwater­mistrz — Sobolewski Andrzej
  5. Sekretarz — Sławek Jerzy
  6. Ratownik — Borkowski Krzysztof
  7. Lekarz — Posoch Stefan
  8. Pilot — Badek Jerzy
  9. Pilot — Śmiechowicz Wojciech
  10. Pilot — Szatkowski Janusz

CEL SPŁYWU

Celem spływu jest: uczczenie 650 rocznicy nadania praw miejskich miastu Warce i 26 rocznicy ogłoszenia Manifestu PKWN oraz propa­gowanie turystyki kajakowej jako aktywnej formy wypoczynku.

ZGŁOSZENIA

Pisemne zgłoszenia indywi­dualne i zbiorcze przyjmuje oddział PTTK w Warce. Informacji o spływie udzielają wszystkie okręgi i oddziały PTTK.

Wraz ze zgłoszeniem należy przesłać wpisowe na adres: oddział PTTK w Warce z dopiskiem „Spływ Pilica 1971″.

Wysokość wpisowego wynosi:
30 zł — przodownicy Turystyki Kajakowej
40 zł — pozostali turyści.
Opłata 1 miejsca w kajaku wynosi 140 zł.
Termin zgłoszeń do dnia 1 lipca 1971 r.
Na starcie obowiązuje okazanie dowodu wpłaty wpisowego.
Przyjęcie uczestników i weryfikacja nastąpi w dniu 17 lipca 1971 r. w godz.  17,00 — 20,00 oraz w dniu 18 lipca 1971 r. do godz. 8,30 w Sulejowie na stanicy wodnej POSTiW.

TERMIN I TRASA SPŁYWU

18 lipiec 1971 r. Sulejów — Tomaszów Mazowiecki 37 km
19 lipiec 1971 r. Tomaszów Mazowiecki — Mysia­kowiec 32 km
29 lipiec 1971 r. Mysia­kowiec — Tomczyce 32 km
21 lipiec 1971 r. Tomczyce — Biało­brzegi 23 km
22 lipiec 1971 r. Biało­brzegi — Warka 30 km

Razem 154 km

WARUNKI UCZEST­NICTWA

IV Ogólno­polski Spływ Kajakowy „BŁĘKITNA WSTĘGA PILICY” ma charakter masowy. W spływie mogą uczest­niczyć wszyscy, którzy posiadają umiejętność pływania (obowiązuje posiadanie aktualnej karty pływackiej przynajmniej przez jednego członka załogi kajaka).

Udział w imprezie mogą brać wszyscy indywi­dualnie lub zbiorowo w drużynach zgłoszonych przez organizacje społeczne, młodzieżowe, zakłady pracy, jednostki Wojska Polskiego. Za drużynę uważa się co najmniej 3 jednostki pływające.

Dolną granicę wieku uczestników spływu ustala się na 14 lat. Uczestnicy w wieku 14 — 18 lat mogą brać udział w spływie pód warunkiem płynięcia z pełno­letnim opiekunem posia­dającym kwali­fikacje turysty wodnego biorącym pełną odpowie­dzialność za bezpie­czeństwo małoletniego (stwier­dzenie na piśmie). Od uczestników wymagany jest dobry stan zdrowia.

Organizacje zgłaszające uczestników na spływ biorą pełną odpowie­dzialność za poziom techniczny sprzętu, stan zdrowotny i kwali­fikacje załóg.

Wyżywienie i noclegi uczestnicy organizują we własnym zakresie.

SPRZĘT I EKWIPUNEK

W spływie uczestnicy mogą brać udział na kajakach sztywnych, składanych i kanadyjkach.

Uczestnicy winni posiadać odpowiedni sprzęt turystyczny i biwakowy jak: namioty, materace gumowe, koce śpiwory, kochery itp. oraz kajak z wyposa­żeniem zabez­pie­czającym przed zatonięciem.

Każda jednostka pływająca powinna posiadać sprzęt ratunkowy (zgodnie z obowią­zu­jącymi przepisami) jak: kamizelki, korki itp.

Drużyna winna posiadać przynajmniej Jedną apteczkę i reperaturkę. Niepo­siadanie sprzętu ratun­kowego spowoduje niedo­pusz­czenie do spływu.

PRAWA UCZESTNIKÓW

Uczestnicy w ramach wpisowego otrzymują.

  • pamiątkowy proporczyk
  • opiekę ratowników i przodowników
  • pomoc lekarską
  • zbiorowe ubezpie­czenie w PZU od nieszczę­śliwych wypadków w czasie spływu.

Ponadto za ukończony spływ przyznaje się 160 punktów na TOK.

OBOWIĄZKI UCZESTNIKÓW

  • przestrzeganie regulaminu i programu spływu oraz podpo­rząd­kowanie się zarzą­dzeniom kierow­nictwa spływu
  • uczestnicy odpowiadają materialnie za wypożyczony sprzęt jak również za szkody wyrządzone osobom trzecim. Wysokość kwoty należnej za naprawę sprzętu ustala kierow­nictwo spływu. Uczestnicy są zobowiązani do przestrzegania zasad prawa wodnego, ochrony przyrody, turystycznego zachowania się, udzielania pomocy uczestnikom, którzy ulegli wypadkowi lub tej pomocy potrzebują.

Zabrania się wyprze­dzania pilota i pozostawania poza zamykającym spływ, oraz biwakowania w miejscach nie wskazanych przez kierow­nictwo spływu.

W wypadku nieprze­strzegania posta­nowień niniejszego regulaminu kierow­nictwo spływu może nie stosu­jących się uczestników wykluczyć ze spływu.

W zakresie spożywania alkoholu obowiązują przepisy jak dla kierowcy.

Uczestnicy, którzy zostaną wykluczeni lub nie zgłoszą się na spływ nie mają prawa do zwrotu wpisowego.

NAGRODY

Wszystkie drużyny i osoby indywi­dualne mogą ubiegać się o uzyskanie nagród druży­nowych i indywidualnych.

Klasy­fikację i oceny przeprowadzi komisja sędziowska na podstawie odrębnego regulaminu.
Drużyna która uzyskała najlepszą lokatę otrzymuje puchar przechodni spływu „BŁĘKITNA WSTĘGA PILICY”.

POSTA­NO­WIENIA KOŃCOWE

Kierow­nictwo spływu zastrzega sobie prawo inter­pretacji niniejszego regulaminu oraz wydania dodat­kowych — zarządzeń i instrukcji. Spływ odbędzie się bez względu na pogodę z zastrze­żeniem, że W przypadku zaist­nienia warunków stwarza­jących niebez­pie­czeństwo dla uczestników spływu, kierow­nictwo ma prawo odwołać spływ.



Opublikowano Artykuł

Browar w Warce — V wieków tradycji piwowarskich

„Pomyślność Warki stała przede wszystkim piwem…”

HISTORIA BROWARU

Tak pisał na początku XVII wieku geograf i historyk Mazowsza — Jędrzej Święcicki. Trudno odmówić mu racji — charak­te­ry­stycznym od stuleci rzemiosłem wareckim była produkcja, sprzedaż i eksport piwa, kiero­wanego głównie do pobliskiej Warszawy. Dowodem jego jakości był chociażby przywilej księcia Bolesława z 18 czerwca 1487 zastrze­gający wyłączność dostawy na dwór książęcy i sprzedaży w piwnicy warszaw­skiego Ratusza.

Legenda miejscowa mówi, że tajemnicą doskonałej jakości wareckiego piwa jest woda o szcze­gólnych właści­wo­ściach. I dzisiaj przyjeż­dżający mają okazję wysłuchać opowieści o czaro­dziejskiej wodzie, którą najlepiej czerpać ze studni zwanej „dziekanką”, położonej u podnóża kościoła św. Mikołaja.

Okresem największej popularności wareckiego piwa był wiek XVI, kiedy było ono powszechnie znane zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Słynna już anegdota związana z osobą nuncjusza papie­skiego (późniejszego papieża Klemensa VIII) rozsławiła wareckie piwo. Już jako papież, trawiony gorączką w ciężkiej chorobie wyszeptał: Piva di Warka! Klęczący obok kardy­nałowie, sądząc, że to jakaś polska święta, do której papież ma szczególne nabożeństwo, włączyli ją do odmawianej właśnie litanii: „Santa piva, ora pro eo”. Usłyszawszy to, chory parsknął śmiechem, wrzód w gardle pękł i w ten oto sposób wareckie piwo uratowało mu życie. Faktem jest, że Klemens VIII przed­kładał nad wszystkie inne napoje piwo wareckie, mówiąc, że „było wyborne, białawe, szczypiące, z koloru i smaku do wina podobne”. Gatunki piw wytwa­rzanych w tamtych czasach były różne jeżeli chodzi o jakość i smak. Mieszkańcy Mazowsza pili na ogół dużo piwa tańszego, a więc nie było ono najlepszej jakości. Z jednym wyjątkiem: piwa z Warki, którego smak i jasny kolor powszechnie chwalono.

Wiek XVI to czasy największej popularności wareckiego piwa. Produ­kowało je 30 zakładów piwowarskich, konku­ru­jących ze sobą w ilości i jakości wytwa­rzanego napitku. Piwo serwowano w kilkunastu karczmach. Sprze­dawano je również w beczkach na użytek okolicznych dworów i bogatych domów mieszczańskich.

Specjal­nością warecką związaną z piwem były obwarzanki piwne. Miejscowi piekarze wypiekali je z makiem i z solą. Miały formę ósemki –były dość duże, ale cienkie „na mały palec”. Jeszcze około 1870 roku warszawscy handlarze nosili na plecach duże skrzynie wiklinowe wypełnione obwarzankami. Od czasu do czasu wykrzy­kiwali: „obwarzanki wareckie, obwarzanki piwne — przedziwne, po dwa grosze”. Cechy rzemieślnicze w Warce odlewały przez stulecia świece woskowe używane do uroczy­stości kościelnych. Dla nadania charak­te­ry­stycznego połysku zanurzano je w piwie. Należy sądzić, że był to pretekst dla urozma­icenia spotkań towarzyskich. W czasie produkcji świec zużywano nadspo­dziewanie dużą ilość piwa…

Stopniowy upadek miasta w XVII i XVIII stuleciu nie sprzyjał rozwojowi rzemiosła, w tym piwowarstwa. Na początku XIX wieku wybudowano duży browar w Winiarach, dzisiejszej dzielnicy Warki. Ostatnim właści­cielem Winiar był Wacław Godziemba hr. Dąmbski, który kupił Winiary 21 grudnia 1921 r. Browar w Winiarach istniał do 1944 roku — po wojnie na jego terenach powstała Warecka Wytwórnia Win.

30 maja 1968 roku podjęto decyzję o budowie nowoczesnego browaru w Warce.

Inwestycja ruszyła w 1973 roku. 19 lipca 1975 r. zostały otwarte Zakłady Piwowarskie w Warce. W 1975 r. browar w Warce wypro­dukował 118.294 hl piwa. W 1976 r, produkcja wyniosła już 327.525 hl, a w następnych latach utrzy­mywała się na poziomie 400.000 hl. W końcu lat osiem­dzie­siątych przepro­wadzono drobne prace moder­ni­zacyjne, co pozwoliło na zwięk­szenie produkcji do ok. 500.000 hl.

NOWY ETAP

24 listopada 1994 roku rozpoczął się kolejny etap w historii wareckiego browaru — Zakłady Piwowarskie w Warce zostały sprywa­ty­zowane. 31 maja 1995 r. została zmieniona nazwa firmy na: Browary „Warka” Sp. z o.o. Dzięki wprowa­dzonemu kapitałowi można było rozpocząć proces inwestycyjny mający na celu poprawę jakości, a następnie zwięk­szenie mocy produk­cyjnych. W pierwszym etapie prac inwesty­cyjnych ukończono i przekazano do eksplo­atacji stację 18 uni-​​tanków oraz otwarto nową halę napeł­niania KEG-​​ów. Równolegle z inwesto­waniem w technologię i jakość trwały intensywne prace marke­tingowe nad stworzeniem nowego wizerunku wareckich produktów. Zmieniono logo, opakowania otrzymały nową szatę graficzną, przepro­wadzono szereg akcji promocyjno-​​reklamowych. Prace te zaowo­cowały już w 1998 roku, kiedy sprzedaż przekroczyła 1 milion hl. W 1999 r. oddano do eksplo­atacji kolejnych 10 uni-​​tanków oraz nową halę rozlewu butel­kowego z linią o nominalnej wydajności 60 tys. butelek na godzinę. Nastąpił dalszy wzrost sprzedaży do 1,5 miliona hl.

Od 9 listopada 1999 roku Browary „WARKA” Sp. z o.o. wchodzą w skład GRUPY ŻYWIEC.

WARKA SPECJAL

Piwo to charak­te­ryzuje się piękną złocistą barwą z głębokim połyskiem. Wyróżnia się czystością smaku i zapachu, przyjemnym chmielowym aromatem, szlachetną zharmo­ni­zowaną goryczką oraz gęstą i trwałą pianą. Bardzo dobrze nasycone dwutlenkiem węgla, skutecznie gasi pragnienie i orzeźwia. Produ­kowane jest z najwyższej jakości surowców, według trady­cyjnej technologii i z wykorzy­staniem najlepszych osiągnięć sztuki piwowarskiej. Piwo to porów­nywalne jest do najlepszych gatunków piw w Europie. Na ogólno­polskich konkursach jakości wielo­krotnie odznaczane najwyższymi wyróż­nieniami i medalami. Rozlewane do butelek 0,5L, puszek 0,5L i KEG-​​ów 30L. Piwo Warka Specjał zawiera 12,5% E.W. oraz 6,2% alkoholu.

WARKA STRONG

To piwo o wysokich walorach smakowych, wypro­du­kowane w oparciu o całkowicie unikatową technologię. Technologia ta, wywodząca się ze starych tradycji wareckich piwowarów, w połączeniu z najwyższej jakości naturalnymi surowcami: słodem, chmielem, drożdżami i wodą daje szlachetny produkt. Warka Strong charak­te­ryzuje się piękną ciemno złocistą barwą z głębokim połyskiem. Ma kolor miodu i przej­rzystość krynicy, a do tego wspaniałą pianę i smak. Posiada bardzo dobre wysycenie dwutlenkiem węgla oraz charak­te­ryzuje się przyjemną, szlachetną goryczką chmielową oraz niepo­wta­rzalnym specy­ficznym slodowo-​​chmielowym smakiem. Wysoka zawartość alkoholu nadaje temu piwu pełny, specy­ficzny smak, a w połączeniu z wysoką zawar­tością specy­ficzny smak, a w połączeniu z wysoką zawar­tością dwutlenku węgla znakomicie orzeźwia. WARKA STRONG to piwo o doskonałej jakości, niepo­wta­rzalnym smaku, cieszące się dużym zainte­re­so­waniem i wysokim uznaniem konsu­mentów. Rozlewane jest do butelek 0,5L, puszek 0,5L i KEG-​​ów 30L. Piwo Warka Strong zawiera 15,1% E.W. oraz 7,8% alkoholu.

WARKA STRONG — piwo bezalkoholowe

Do produkcji bezal­ko­ho­lowego piwa Warka Strong zostały użyte najwyższej jakości naturalne surowce: słód, chmiel, drożdże i woda. Charak­te­ryzuje się ciemno­złocistą barwą z głębokim połyskiem. Wyróżnia się trwałą i długo utrzy­mującą się pianą. Piwo to jest doskonałej jakości i posiada niepo­wta­rzalny smak. Rozlewane jest do butelek 0,5L. Piwo to stanowi ofertę dla zmoto­ry­zo­wanych sympatyków piwa wareckiego.

KIEDY WARECKIE PIWA SMAKUJĄ NAJLEPIEJ

Jeżeli chcemy poznać prawdziwy smak wareckiego Stronga i Specjala, powinniśmy stosować nastę­pujące zasady:

  • Piwo należy przechowywać w ciemnych, chłodnych miejscach. Szcze­gólnie należy je chronić przed światłem słonecznym. Jaskrawe oświe­tlenie negatywnie wpływa na jego smak.
  • Piwo powinno być pite „na świeżo”. Piwo dłużej przecho­wywane, nawet jeśli jest dobre, traci swój charak­te­ry­styczny, przyjemny aromat.
  • Idealna tempe­ratura pitego piwa utrzymuje się między 7 a 9°C Piwo nigdy nie powinno być zbyt szybko podgrzewane lub chłodzone. Dzieje się to kosztem jego smaku.
  • Zbyt zimne piwo mętnieje. Powinno być wówczas umieszczone w takim miejscu, w którym powoli, stopniowo odzyska prawidłową ciepłotę.
  • Nadmiernie przechłodzone piwo traci swój typowy aromat i zdolność tworzenia piany. Dlatego też piwa nie należy chłodzić zbyt gwałtownie.
  • Za ciepłe piwo ma mdły smak, gdyż wydzielił się z niego kwas węglowy. Przy nalewaniu powstanie nietrwała, szybko znikająca piana.
  • Szklanki i kufle do piwa muszą być całkowicie pozbawione śladów tłuszczu. Niszczy on koronę pianki. Szklanki po umyciu najlepiej przepłukać czystą wodą, by nie pozostały w nich resztki wody użytej do mycia.
  • Podczas nalewania powinno się uważać, by piwo nalewane było ukośnie na ściankę szklanki lub kufla — powoduje to lekkie zawirowanie piwa w naczyniu i osadzanie się bąbelków dwutlenku węgla na jego ściankach.

Natomiast, kończąc nalewanie, ostatnią porcję piwa nalewamy w środek naczynia, tak aby wytworzyła się trwałą, gęsta, przepyszna i lśniąca piana.

A TERAZ: NA ZDROWIE!

Opublikowano Artykuł

Plan Warki

Plan Warki

Plan Warki, rozdzielczość 640×654, rozmiar 200KB [ZIP]

Warka powstała do obrony skrzy­żowania szlaku wodnego Pilicy z przeprawą lądową (warować, czyli bronić przejścia). Prawa miejskie przed 1321 r., w XV w. była już jednym z najzręcz­niejszych miast Mazowsza, w ktorym m.in. „warzono” piwo na dwór książęcy. W XVI w. rozkwitło ogrod­nictwo, uprawiano winorośl. Wyroby rzemiosła i płody rolne ładowano na tratwy i galary, i spławiano Pilicą do Warszawy, Torunia i Gdańska. W 1656 r. hetman koronny S. Czarnecki nieopodal miasta odniósł znaczące zwycięstwo w bitwie ze Szwedami, pokonując z wojskiem polskim wpław Pilice. W1863 r. zostali rozstrzelani na błoniach nad Pilicą dowódcy oddziału powstania stycz­niowego — podpuł­kownik Władysław Kononowicz (były dowódca wojsk rosyjskich na Kaukazie) oraz jego dwaj adiutanci (kapitan Edmund Nałęcz-​​Sadowski i podoficer Feliks Łabedzki); na miejscu egzekucji w 1927 r. usypano niewielki kopiec ziemny. Koniec II wojny światowej to czas krwawych zmagań z Niemcami o tzw. przyczółek warecko-​​mag-​​nuszewski na Wiśle. W sierpniu 1944 r. lotnicy I Pułku Lotnictwa Myśliw­skiego Warszawa odbyli nad Warką pierwsze loty bojowe. W dawnym zespole klasztoru franciszkanów z lat 1652 – 1746 znajdują się prochy książąt mazowieckich. Pamięci lotników poświęcono dwa pomniki i tablicę ścienną. Na cmentarzu parafialnym znajduje się grobowiec podcho­rążego Piotra Wysockiego ze słynną dewizą „Wszystko dla Ojczyzny, nic dla mnie”. W dzielnicy Winiary w domu rodzinnym Pułaskich znajduje się muzeum histo-​​ryczno-​​biograficzne Kazimierza Pułaskiego. Obok dworu stoi jego monumentalny pomnik. Budynek otacza park krajo­brazowy z połowy XVIII w. Zielony szlak pieszy doprowadzi do Czerska i Góry Kalwarii.

Szlak Pilicy

Szlak Pilicy

Kalej­doskopy zdjęć w EveryTrail​.com wraz z opisami

W tym serwisie zobaczysz dokładną trasę wycieczki na mapie, statystyki oraz zgeota­gowane zdjęcia. Punkt na mapie będzie przemieszczał się wzdłuż szlaku kajakowego, a w tym samym momencie zobaczymy zdjęcia z danego miejsca.

Bieg Pilicy przez wieki wyznaczał południowy kraniec Mazowsza. Rzeka wypływa z krasowych źródeł na Wyżynie Krakowsko-​​Częstochowskiej. Ze swoimi 319km jest najdłuższym lewym dopływem Wisły i ósmą pod względem długości rzeka w Polsce. Dolny, mazowiecki odcinek obejmuje jedną trzecią całej długości Pilicy. W tej części rzeka ma charakter nizinny. Silnie meandruje, tworzy wyspy oraz malownicze staro­rzecza. Przeciętna szerokość koryta sięga stu metrów, a zdarzają się miejsca trzykrotnie szersze. Pilica jest rzeką stosunkowo czystą, wskaźniki fizyko­che­miczne odpowiadają normom pierwszej i drugiej klasy czystości.

Dolina Pilicy w jej dolnym odcinku ma charak­te­ry­styczną budowę. Lewemu brzegowi towarzyszy wysoka krawędź, zbudowana z glin morenowych. Skarpa porośnięta jest zaroślami, a na wysoczyźnie rozciągają się sady. Prawy brzeg jest płaski, towarzyszy mu kilku­ki­lo­me­trowej szerokości równina pełna łąk i pastwisk.

Lewemu brzegowi towarzyszy wysoka krawędź, zbudowana z glin morenowych

Zobacz koniecznie

Naturalna roślinność łęgowa w dolinie rzeki jest domem wielu gatunków ptaków. Nad Pilicą licznie spotyka się wiele gatunków mew, rybitw i brodźców. Często nad wodą błyskają turkusowe pióra zimorodka.

W pobliżu rzeki można podziwiać wiele ciekawych zabytków archi­tektury. Odpocznij w arysto­kra­tycznej atmosferze Swidna, obejrzyj ciekawą ekspozycję w rodzinnej siedzibie Kazimierza Pułaskiego — wareckich Winiarach i zachwyć się XVIII-​​wiecznym kościółkiem w Łęgonicach. Jeżeli znajdziesz się nad Pilicą jesienią, przygotuj się na ucztę. Jabłka z pobliskich sadów to prawdziwe niebo w gębie. Można je kupować niemal prosto z drzewa.

Zanim wyruszysz…

Spływ Pilicą nie przed­stawia większych trudności, również począt­kujący kajakarze poradzą sobie bez problemu. Nie zwalnia to oczywiście od uważnej obserwacji wody. Im niższy stan wody, tym więcej napotkasz uciąż­liwych mielizn.

Kilometraż popularnej trasy z Nowego Miasta nad Pilicą do Mniszewa nad Wisłą

Propo­nujemy przepły­nięcie niemal całego mazowieckiego odcinka Pilicy. Propo­nowana trasa ma 79 km długości. Na jej przepły­nięcie należy przeznaczyć 3 dni. Jeżeli chcesz zdążyć w weekend, zacznij spływ od Białobrzegów.

0 km Nowe Miasto nad Pilicą, Malowniczo położone (na wysokim, lewym brzegu Pilicy) miasto uzyskało prawa miejskie już w 1400 r. Najcen­niejszym zabytkiem w Nowym Mieście jest barokowy kościół i klasztor Kapucynów. Bazylikę o trzech nawach ukończono w 1786 r, a w następnym stuleciu rozbu­dowano. Zgodnie z regułą zakonu barokowe wnętrze jest skromne, utrzymane w tonacji ciemnego brązu. Obrazy w ołtarzach wyszły spod ręki znanych artystów epoki: Franciszka Smugiewicza, Szymona Czechowicza i Józefa Buchbindera. W tutejszym klasztorze przebywał — od 1892 aż do swojej śmierci osiem­naście lat później — chary­zma­tyczny spowiednik i założyciel wielu zgromadzeń zakonnych, ojciec Honorat Koźmiński. W 1988 papież Jan Paweł II powołał go w poczet błogo­sła­wionych. Do Nowego Miasta licznie przybywają pątnicy. W klasztorze można obejrzeć muzeum poświęcone postaci świętego i konfe­sjonał, w którym spowiadał.

barokowy kościół w Nowym Mieście nad Pilicą

Charak­te­ry­stycznym elementem pejzażu Nowego Miasta jest także późno­ba­rokowy pałac, wybudowany w 1753 r. dla generała Franciszka Gronow­skiego. Spośród innych mazowieckich rezydencji nowomiejską wyróżnia półkolisty ryzalit, umieszczony od strony opada­jącego ku Pilicy ogrodu. Ryzalit wieńczy barokowa attyka, a towarzyszy mu półkolisty taras, wsparty na kolumnach. Roztacza się stąd rozległy widok na dolinę rzeki.

Kajak najlepiej zwodować poniżej mostu, bo przy filarach znajdują się niewi­doczne przy wyższym stanie wody drewniane pale.

5 km Gostomia, We wsi znajduje się otoczony parkiem XIX-​​wieczny dworek. Za nim do Pilicy wpada rzeczka Lubanka. Niżej rzeka tworzy malownicze meandry. Za piątym zakrętem dopływa do rezerwatu „Tomczyce”. Ochronie podlega piękny las mieszany, charak­te­ry­zujący się stromą i poroz­cinaną wąwozami skarpą. Stare sosny sąsiadują z potężnymi dębami i modrzewiami, bliżej rzeki rosną jesiony i olchy.

11 km Tomczyce, Przepłyń most pod środkowym przęsłem. Po lewej wieś położona malowniczo na wysokiej skarpie. Późno­kla­sy­cy­styczny pałac wzniesiono w połowie XIX w. Piasz­czyste plaże na drugim brzegu zachęcają do kąpieli.

17 km Górki, Świdno, Na prawym brzegu — mała wieś Górki. Warto zatrzymać się po przeciwnej stronie rzeki i wybrać na krótką wycieczkę do Świdna, malowniczo położonego na skarpie za dwuki­lo­me­trowym pasem łąk. Znajduje się tam pałac, którego budowę rozpoczęto w pierwszej połowie XVIII w. dla Stanisława Antoniego Świdziń­skiego, wojewody rawskiego. Barokowo-​​klasycystyczną budowlę otacza rozległy park. Od kilku lat działa tu ośrodek konferencyjno-​​wypoczynkowy. Stylowe wnętrza sprzyjają relaksowi.

Pierwszy właściciel świdnień­skiego pałacu ufundował również kościół w pobliskich Micha­ło­wicach. Barokowa świątynia kryje w swoim wnętrzu dobrze zachowane iluzjo­ni­styczne malowidła.

23 km Dębnowola, Rzeka rozlewa się szeroko, w korycie osadzone są wyspy. Łatwo tu o spotkanie z małymi ptakami nadrzecznych zarośli: zimorodkiem albo remizem.

24 km Most na drodze Osuchów — Wyśmierzyce

27 km Przybyszew, Okolica słynie z upraw ogórków i cebuli. Nad położoną na lewym brzegu wsią i otacza­jącymi ją plantacjami góruje kościelna wieża. Neogotycką świątynię wzniesiono pod koniec XIX w. według projektu Konstantego Wojcie­chow­skiego. W krypcie pochowany jest bohater powstania kościusz­kow­skiego, generał Antoni Madaliński.

Za Przyby­szewem skarpa zbliża się do rzeki, ograni­czając dolinę stromym brzegiem. Po prawej stronie jest płasko. Łąki i pastwiska ciągną się szerokim pasem, w oddali widoczne są dachy wiosek.

29 km Pacewo, Przepłyń most pod lewym przęsłem.

31 km Adamów — Góry, Kolejny most również trzeba pokonać po lewej stronie.

34 km Biało­brzegi, Sympa­tyczne miasteczko leży na prawym brzegu, w pewnym oddaleniu od rzeki. Pilica rozlewa się tu szeroko. Krajobraz doliny urozmaicają kępy wierzb i topól. W Biało­brzegach mieszczą się dwa mosty. Stary — z charak­te­ry­stycznymi łukami — znajduje się tuż przed miastem. Nowy most — będący elementem niedawno oddanej do użytku obwodnicy miasta — mieści się poniżej miasta. Biegnie nim ruchliwa droga z Warszawy do Radomia. Warto zajrzeć do kościoła parafialnego. Budowla jest stosunkowo nowa — wzniesiono ją w połowie XX w. według projektu znanego architekta Stefana Szyllera. Wewnątrz zachowały się cenne elementy wyposażenia, pochodzące z poprzedniej świątyni: barokowa chrzcielnica i boczne ołtarze. Obok kościoła stoi drewniana dzwonnica z XVIII w.

Latem Biało­brzegi są ruchliwym letniskiem. W dolinie Pilicy znajduje się wiele ogródków dział­kowych i ośrodków wypoczynkowych.

37 km, Na prawym brzegu — ośrodki wczasowe.

40 km Brzeźce, Pilica zbliża się znowu do stromej skarpy, od której odeszła przed Biało­brzegami. Jej krawędź wznosi się ponad dwadzieścia metrów nad lustro wody.

44 km Most na drodze do Brankowa, Przepłyń przy prawym brzegu. Po tej samej stronie widoczne są w oddali lasy uroczyska Majdan. Dla ochrony przepięknych grądów i olsów utworzono tu rezerwat. W okolicy widywane są bociany czarne.

46,5 km Most w Budach Michałowskich

50 km Biała Góra, Nazwę wiosce dała wysoka wydma, która jest atrak­cyjnym punktem widokowym. W lasach w pobliżu wsi leżą ośrodki wczasowe. Na rzece leży kilka wysp porośniętych wysokimi olchami. Zwalone drzewa mogą przegradzać nurt.

61,5 Warka, To największe miasto na trasie spływu leży na lewym brzegu rzeki. Most kolejowy przepłyń po lewej stronie. Poniżej znajduje się teren byłej stanicy wodnej PTTK. Półtora kilometra dalej nad Pilicą przerzucono most drogowy. Nurt w tym miejscu jest sztucznie zwężony.

Liczące ponad dziesięć tysięcy miesz­kańców miasto znane jest przede wszystkim jako siedziba znanego browaru i miejsce urodzenia bohatera dwóch narodów — Kazimierza Pułaskiego. Położona na ruchliwym szlaku handlowym z Mazowsza do Małopolski, Warka otrzymała prawa miejskie w 1321 r. Nazwa miasta nawiązuje prawdo­po­dobnie do tradycji warzenia piwa, które znane było daleko poza granicami Mazowsza. Ponoć w XVI w. papież Klemens VIII, który przed objęciem stolicy apostolskiej był nuncjuszem w Polsce, upodobał sobie piwo z miejscowego browaru. Na łożu śmierci chciał się widać jeszcze napić, bo wyszeptał „Biera di Warka” Zgromadzeni przy łożu księża sądzili, że chodzi tu o jakąś świętą, więc rozpoczęli modlitwę: „Santa Biera di Warka ora pro nobis”

Warka zachowała histo­ryczny układ urbani­styczny. Przy kwadratowym rynku wznosi się niewielki klasy­cy­styczny ratusz. Na skarpie, przy drodze do Kozienic wznosi się kościół farny pod wezwaniem świętego Mikołaja. Budowlę wzniesiono na początku XVII w, ale kolejne przebudowy pozbawiły ją cech stylowych. Wewnątrz kościoła zachowały się ciekawe późno­re­ne­sansowe ołtarze. Najbardziej okazałą budowlą Warki jest pofran-​​ciszkański zespół klasztorny. W podziemiach barokowego kościoła pochowani są książęta mazowieccy: Trojden I i Ziemowit II oraz Danuta Anna — żona Janusza I.

65 km Winiary, We wschodniej części miasta, w dzielnicy Wi-​​niary schodzi ku rzece rozległy park. Na skarpie znajduje się tzw. Biały Pałac, zbudowany pod koniec XVII w. według projektu Augustyna Loccie-​​go. 4 marca 1747 w Winiarach przyszedł na świat Kazimierz Pułaski, późniejszy uczestnik konfe­deracji barskiej i bohater walk o niepod­ległość Stanów Zjedno­czonych. Muzeum gromadzi pamiątki związane z postacią Pułaskiego i innych Polaków, którzy działali na terenie Stanów Zjednoczonych.

widok na Winiary, z prawego brzegu Pilicy

Ekspo­nowane są również stylowe meble i dywany. Na piętrze budynku prezen­towane są ciekawe wystawy czasowe. Niere­gu­larnie odbywają się tu również koncerty muzyki poważnej.

68 km Stara Warka, Nad lewym brzegiem Pilicy arche­olodzy znaleźli grodzisko, które dało początek odległemu o kilka kilometrów miasteczku. Do wody ponownie zbliża się urwista skarpa. Przecina ją duży wąwóz, nazwany wąwozem Czarnieckiego na pamiątkę bitwy stoczonej przez wojska polskie ze Szwedami w 1656 r.

małe molo nad Pilicą, Stara Warka

69,5 km Boguszków, Pilica, Na prawym brzegu znajduje się wieś Boguszków, na lewym — otoczona sadami Pilica. Stroma skarpa skręca tu na północ, tworząc krawędź doliny Wisły.

71 km Rozniszew, Na skraju łąk stoi neogotycki kościół. Za wsią, z prawej strony uchodzi Kanał Trzebieński. Niezbyt szczęśliwa powojenna inwestycja wykorzystuje dawne, średnio­wieczne koryto Wisły. Na prawym brzegu widać w oddali wysokie wydmy, na których stoją zabudowania Mniszewa.

75,5 km Ostrołęka, Z leżącej na lewym brzegu wsi pochodził średnio­wieczny siłacz Stanisław Ciołek. Jan Długosz podaje, że wciągnął on na wieżę krakow­skiego kościoła Mariackiego dzwon, którego nie mogło unieść czter­dziestu ludzi. Na prawym brzegu rozpo­ścierają się piękne, poroz­cinane staro­rzeczami łąki.

Most drogowy w Mniszewie na Pilicy

79 km Mniszew, Spływ kończy się za mostem na trasie Warszawa — Kozienice, po lewej stronie. Jeżeli masz jeszcze siłę, wybierz się do skansenu wojennego, który zajmuje wielką wydmę na przeciw­ległym krańcu wsi. W dniach 9 – 16 VIII 1944 w okolicach Warki, Studzianek, Magnuszewa i Mniszewa toczyły się ciężkie walki o tak zwany przyczółek warecko-​​magnuszewski. Utrzymanie wysuniętej na zachód pozycji zapewnić miało połączonym siłom I Armii Wojska Polskiego i Armii Czerwonej punkt wyjściowy do dalszej ofensywy na zachód. Od czasu swego powstania w latach siedem­dzie­siątych muzeum nieco podupadło, ale dalej jest rajem dla małych i dużych chłopców. W sosnowym lasku prezen­towana jest broń i środki transportu wykorzy­stywane podczas walk o przyczółek. Odtworzono również sieć okopów, ziemianek i zasieków.

Skansen Bojowy I Armii Wojska Polskiego w Mniszewie

Wypożyczalnia kajaków "STER" - Witold Batte | ul. Mostowa 30, 05-660 Warka | NIP: 797-103-27-56 | tel. 601-418-860