Archiwa tagu: Prąd

Technika pływania kajakiem – przygotowanie do wypłynięcia

1. Pakowanie kajaka i kanadyjki

Kajak znosi się i stawia na wodzie w zasadzie przez 2 osoby. Niesie się kajak za dziób i rufę a na wodzie ustawia się najpierw rufę, następnie dziób. Zasadą jest, że znosimy kajak bez bagażu i ustawiamy na wodzie na tyle głębokiej, aby nie opierał się on o dno. Kajak ustawia się na rzekach równolegle do brzegu, dziobem pod prąd. Dopiero na wodzie przystąpić można do pakowania bagaży.

Sprzęt biwakowy i wyposażenie osobiste umieszczone w wodoszczelnych workach rozmieszczamy w kajaku tak, aby dziób i rufa były mniej więcej równomiernie obciążone. Pakując kajak zwrócić należy uwagę, aby wszystkie części bagażu zabezpieczone były przed wypadnięciem w razie wywrotki. Wygodnie jest umieścić w rufie namiot i materac, w dziobie wyposażenie osobiste, a pod burtami np. zajmujące dużo miejsca śpiwory.

Gdy kajak ma mało miejsca na bagaż, należy część wyposażenia umieszczać osobno, w małych wodoszczelnych workach /najlepiej w postaci długich i wąskich pakunków/ i upychać również daleko w dziobie i w rufie. Niedopuszczalne jest wożenie luzem w kokpicie bagażu nie umocowanego lub wystającego ponad falochron, bowiem takie zapakowanie zmniejsza stateczność kajaka, przeszkadza w zachowaniu prawidłowej pozycji w kajaku i może uniemożliwić pokonywanie niektórych przeszkód.

Pakowanie kanadyjki turystycznej bezpokładowej jest łatwiejsze ze względu na dużą ilość miejsca w kanadyjce. Można tu sobie pozwolić na zrobienie 2 – 3 większych pakunków i umieszczenie ich w workach nieprzemakalnych, po czym należy bagaże te przytroczyć do kadłuba kanadyjki tak, aby nie mogły się przesuwać ani wypaść przy wywrotce.

2. Wsiadanie i odbijanie

Bez względu na rodzaj brzegu, z którego wsiadamy do kajaka obowiązują zawsze pewne zasady:

  • wsiadanie do kajaka stojącego równolegle do brzegu (na rzece) dziobem pod prąd
  • do kajaka dwuosobowego pierwszy wsiada siedzący z przodu (załoga), drugi sternik.

Wsiadając kładziemy wiosło w poprzek kajaka na kokpicie. Opieramy się oburącz na falochronie /przytrzymując leżące wiosło/. Stopę nogi bliżej kajaka /po opłukaniu/ stawiamy na dnie kajaka /w jego osi podłużnej/. Po przeniesieniu ciężaru ciała na tę stopę i ręce, opukujemy drugą nogę i stawiając ją do kajaka spokojnie siadamy.

Przy wsiadaniu z wysokiego pomostu lub brzegu, gdy nie da się uchwycić oburącz kokpitu, należy przytrzymać kajak za falochron jedną ręką, drugą trzymając się pomostu lub brzegu. Oczywiście zawsze wsiadamy na wodzie na tyle głębokiej, aby po zajęciu miejsca w kajaku nie osiadł on na dnie.

Przy wysiadaniu kolejność czynności jest odwrotna. Odbijany i dobijamy do brzegu zawsze pod prąd równolegle do brzegu, tak aby nie trzeć kilem o dno.

Przy dobijaniu do brzegu (szczególnie na wodach górskich) ważne jest wybranie odpowiedniego miejsca na lądowanie. Nie należy dobijać tam gdzie nurt dochodzi do brzegu np. na zewnętrznej stronie zakola. Korzystne będzie przybijanie w miejscu, gdzie woda jest spokojna lub nawet występuje cofka np. w małych zatokach, za tamką itp.

W kanadyjce obowiązują identyczne zasady wsiadania i wysiadania, odbijania od brzegu i lądowania. Jedną zasadniczą równicę stanowi pozycja jaką zajmujemy w kanadyjce. Będzie to albo siad na ławeczce, albo klęczenie na obu kolanach z podparciem się o ławkę.

W kanadyjkach turystycznych nie stosuje się „klasycznego” klęku na jednym kolanie (jak w kanadyjkach regatowych), ani też bardzo niskiego klęku z przysiadem na siodełku, jak w kanadyjkach slalomowych (w których chodzi o uzyskanie jak najniżej położonego środka ciężkości).

3. Siad w kajaku

Siad w kajaku turystycznym powinien być pewny, dający „wyczucie kajaka”. Powinien umożliwić długie przebywanie w kajaku bez specjalnego zmęczenia i co najważniejsze, powinien umożliwić prawidłowe wiosłowanie. W związku z tym siadamy w kajaku:

  • nie za wysoko (siad wysoki zmniejsza stateczność i zmusza do „stromego wiosłowania”)
  • nie za nisko (ze względu na konieczność wysokiego unoszenia ramion przy niskim siadzie)

I kajakach wszystkich typów należy siadać albo bezpośrednio na siedzeniu, albo też na poduszce kapokowej położonej na tym siedzeniu. Niedopuszczalne jest ze względu na bezpieczeństwo i prawidłowe wiosłowanie siadanie na pokładzie.

  • tułów utrzymujemy prosty lub lekko odchylony do tyłu i wsparty o oparcie

Najczęściej spotykane błędy to zbytnie wychylenie do tyłu, „wyłożenie się” na oparciu, co uniemożliwia poprawne wiosłowanie, albo też zbytnie wychylenie tułowia do przodu, co stosuje się jako jeden ze stylów w kajakarstwie regatowym, ale przy pływaniu turystycznym jest męczące.

  • nogi ugina się w kolanach i opiera bądź o orczyk, bądź żebra kajaka, bądź specjalną podpórkę (w jedynkach plastikowych)

Taka pozycja zapobiega drętwieniu nóg i umożliwia lepsze przenoszenie napędu na kajak. Jeszcze większą pewność i „zrośnięcie się” z kajakiem daje oparcie kolan o burtnice lub spód pokładu w „jedynkach”.


Piotr Chrupczalski